Jeep Reincarnation

Micah's POV

sa kalagitnaan ng malakas na ulan. mga taong nagsisitakbuhan, mga batang naglalaro sa ulan....

habang ako ay nakatungo sa loob ng isang jeep ng mag biglang tumabi sa akin.

isa syang matangkad na lalaki, matangos ang ilong, katatamtamang puti at perpektong katawan..

in short GWAPO!

bigla nalang bumilis ang tibok ng puso ng mapagmasdan ko sya...

nakatitig lang ako sa kanya pero ni isang tingin ay hindi man lang nya ako tinapunan..

busy sya sa kagkalikot ng kanyang telepono..

hindi nag tagal ay may tinawagan sya sa kanyang telepono at makikita sa kanyang mukha ang pag aalala..

"babe? hintayin mo ako ha?? malapit na ako!" sabi nya sa kanyang kausap sa telepoho at bahagyang tumingin sa driver seat kung saan naka upo ang nag mamaniho ng jeep..

"manong? wala na po bang ibibilis to? baka po hindi ko na makita ang mahal ko!" sabi nya at ibinalik ang kanyang atensyon sa kausap..

lahat ng pasahero ng jeep na ito ay tahimik. walang paki sa isat isa, walang pakialaman. tanging ang lalaking katabi ko lang ang syang nag sasalita kaya rinig na rinig namin ang kanilang pag uusap....

"gusto mo bang kantahan nalang kita para hindi ka mabagot?" sabi nya pagkalipas ng mga ilang segundo..

nag simula na syang kumanta..

(sa tuwina by tj monterde)

sa bawat pagbigkas ng nota ay mararamdaman mo ang kanyang pag mamahal sa kausap..

tela ba may kaunting kirot sa puso ko na hindi ko maipaliwanag..

hindi na ako nag tataka kung bakit nakuha nya ang lahat ng atensyon ng bawat pasahero sa jeep na ito......

lahat kami ay nakikinig lang sa kanya.. hinihintay ang susunod na sasabihin nito..

"Sheila?? ok ka lang ba? hello! babe ano ba? diba sabi ko hintayin mo ko?" sabi nito at bigla nalang umiyak..

lahat kami ay nagulat ng bigla syang sumigaw..

"manong ano ba? bilisan nyo naman pls?" sigaw nya at bahagyang yumoko at napahagolhol...

hindi nag laon ay tumigil ang aming sinasakyan..

tumingin ako sa labas at ang aking tanging nakita ay.......

HOSPITAL!!!!

dali daling bumaba ang lalaki pero bago iyun ay hindi sinasadyang magkasalubing ang aming mata..

halata sa mata nya ang halo halong emusyon..

gulat, lungkot, sakit, saya, pagkalito..

mga imusyon na mababakas sa kanyang itsura..

babalik sana sya sa loob ng jeep ng bigla nalang itong umandar..

parang may iba sa akin kaya pipigilin ko sana ang pag andar ng sasakyan pero nawala na sya sa aking paningin....

simula ng araw na iyun ay hindi na nawala sa isipan ko ang gwapong lalaki..

may mga imahe na bigla bigla nalang pumapasok sa aking isip.

minsan mga eksena na pakiramdam ko ay mga nangyari na ang aking napapanaginipan pero sa tuwing gigising ako ay nawawala..

merong magkayakap kami ng gwapong lalaki, naghahalikan, magkasamang namamasyal, nagtatawanan at pati ang mga pangyayaring nagpapalitan kami ng salitang "i love you!" .....

pero ang mas malala...

eksena sa ospital habang sya ay umiiyak hawak ang aking kamay at pinapakiusapang bumalik ako sa kanya...

WEIRD!! i know right!! pero parang totoo..

saktong tatlong taon na ang nakakalipas pero malinaw parin sa akin ang papangyayari sa jeep.

ramdam ko padin ang mga pakiramdamn na nararamdaman ko ng mga panahong iyun..

nandito ako ngayon sa paradahan ng jeep...

iksaktong lugar kung saan ako sumakay ng mga panahong iyun....

gaya noon ay malakas din ang ulan ngayon.....

nababasa na ako ng ulan pero hindi ko ito iniinda..

kailangan kong mauwi ng maaga ngayun sa kadahilanang hindi ko alam...

mas lalo pang lumakas ang ulan kaya napayakap ako sa aking sarili..

masyadong malamig ang ihip ng hanging dala nito..

may dumating na jeep kaya nagmadali akong maglakad ng biglang mahulog ang aking panyo.

yumuko ako para kunin ang panyo ng may biglang pumayong sa akin...

tumayo ako at tumamabad sa akin ang mukha ng gwapong lalaki sa jeep..

pariho kaming nagulat..

"Sheila??" sabi nya at bigla akong niyakap ...

subrang higpit nito na halos hindi na ako makahinga kaya itinulak ko sya...

"a- ano ba? hi- hindi kita kilala!" sabi ko sa kanya at bahagyang umatras..

"Sheila! ako to... si Josh! boyfriend mo.." giit nito kaya napailing ako...

"nagkakamali ka siguro mr. hindi Sheila ang pangalan ko, ako si Micah!" sagot ko sa kanya...

siguro ay nababaliw na ang lalakibg ito, sayang at gwapo pa naman..

pero hindi ko din maikakaila ang nararamdaman ko..

masaya ako dahil nag kita uli kami...

iyun ang alam ko....

"Sheila!" sabi nito at hinatak ang aking braso paharap sa kanya..

hindi pa ako nakakabawi ng sakupin nya ang aking labi...

mainit, mapusok, pero ramdam ang pagmamahal...

hindi ko alam ang aking sarili pero tumugon ako sa bawat pag galaw ng kanyang labi...

at unti unting may mga alala ala ang biglang nakikita ko sa aking isip..

unti unting nagiging maliwanag ang aking mga panaginip..

ang mga pakiramdam sa tuwing kami ay mag kasama..

pagkalipas ng ilang segundo ay unti unti nading naghihiwalay ang aming labi...

pareho kaming naghahabol ng hininga at basa dahil nabitiwan nya pala ang kaninang hawak nyang payung...

"Josh!" tanging nabanggit ko ng maging malinaw na sa akin ang lahat...

ako si Sheila... ang babaeng nagkasakit ng cancer, ang babaeng iniyakan ng isang playboy na si Josh Montemayor............

nangakong hindi sya iiwan kahit na anong mangyari...

at ang babaeng lumuhod sa mga anghel na muling buhayin...

"sabi ko na buhay ka. babalikan mo ako mahal..kaya hindi ako sumukung maghintay sa iyung pag babalik!" sabi ng mahal kong lalaki at muli...

nag dikit nanaman ang aming mga labi!!!!

na nagsisimbulo ng aming bagong pagmamahalan...

ang pagpapatuloy ng aming naudlot naming pag mamahalan.

simbulo na itong lalaking ito,

kahit anong mangyari ay mamahalin ko!!

THE END!!

---

#writon